บทที่ 1828 โรคเร้นลับของท่านไท่ซุน หลานลำบากใจที่จะพูดออกมาตรงๆ

เมื่อสองแม่ลูกมาถึงและทักทายกันพอเป็นพิธีแล้ว หลี่หมิงต๋าก็อดใจไม่ไหว รีบเอ่ยถามขึ้นมาทันที

"พี่สามเฉิง ตอนที่พี่กลับไปฉางอาน รู้ได้ยังไงหรือว่ามีคนชั่วคิดจะทำร้ายพี่ใหญ่ของข้าน่ะ?"

หลี่ซื่อหมินที่เมื่อครู่มัวแต่ว้าวุ่นเรื่องของเซวียว่านจวินก็พลันกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันใด เขาลูบเครายาว พยักพเยิดให้เฉิงชู่ปี้เริ่มเล่าได้