บทที่ 1840 ไม่รู้ว่าพฤติกรรมอันธพาลอย่างการพังเหลาสุราควรจะเริ่มอย่างไร

เฉิงฟายืนเอ๋อไปทั้งตัว ได้แต่มองคุณชายสามของตนตาค้าง แล้วก็หันไปมองเซวียว่านเช่อผู้ร่างหนากำยำล่ำสันที่อยู่ข้างๆ แวบหนึ่ง

รู้สึกเหมือนว่าตัวเองกำลังตาฝาดหรือไม่ก็หูแว่วไปเอง

"เอาละ อย่ามัวยืนเซ่อ รีบไป เจ้าจำไว้ให้ดีเชียวล่ะว่า…" หลังจากเฉิงชู่ปี้กระซิบกระซาบข้างหูเฉิงฟายกใหญ่