บทที่ 1841 มาดื่มน้ำสักอึกก่อน ประเดี๋ยวประด๋าวก็ทุบไม่เสร็จหรอก ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้น

เซวียว่านเช่อนั่งเหม่ออยู่บนหลังม้า ไม่รู้ว่าจะเปิดฉากอย่างไรดี บรรดาคนงานในเหลาสุราต่างยืนอออยู่ด้านในร้าน พลางมองมายังแม่ทัพสามเซวียด้วยสายตาเปี่ยมความหวัง

หวังว่าเขาจะใจกล้ากว่านี้หน่อย รีบลงมือเสียที รีบพังให้เสร็จจะได้รีบเก็บกวาด ต้องรู้ไว้ว่าเวลาหนึ่งก้านธูปนั้นแม้ไม่นานนัก

แต่คนตระกูลเฉิงกลับเตรียมพร้อมไว้หมดแล้ว ถึงขั้นส่งคนวิ่งไปจัดซื้อโต๊ะและตั่งชุดใหม่ที่ตลาดเป่ยซื่อไว้แล้วด้วยซ้ำ รอจนโต๊ะตั่งชุดใหม่ส่งมาถึง