บทที่ 1845 แค่เรื่องขี้ผงแค่นี้ เจ้าสามถึงกับจะเป็นจะตายเลยรึ !

เซวียว่านจวินมองน้องสามตรงหน้าด้วยสีหน้างุนงงสุดขีด สีหน้าของอีกฝ่ายดูพิลึกกึกกือ จะหัวเราะก็ไม่ใช่ เจ็บปวดก็ไม่เชิง แถมดวงตาบวมเป่งคู่นั้นยังมีน้ำตาไหลพรากออกมาไม่ขาดสาย

เห็นได้ชัดว่าอารมณ์ของน้องสามพังทลายจนถึงขีดสุดแล้ว เซวียว่านจวินร้อนใจยิ่งนัก คิดจะยื่นมือไปคว้าแขนน้องชายพลางตวาดลั่น

"น้องสาม เจ้าพูดจาเหลวไหลอันใดกัน?!"