บทที่ 1846 หรือพวกเราควรตายเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ ไม่ยอมทนรับความอยุติธรรมเช่นนี้

เซวียว่านจวินอ้าปากค้าง รู้สึกว่าคำพูดของน้องสามช่างพูดได้ตรงใจเหลือเกิน สะกิดโดนใจตนเข้าอย่างจัง

ทว่ากลุ่มคนรุ่นหลังทางนั้นกลับเริ่มไม่พอใจขึ้นมา โดยเฉพาะหลี่เจิ้นที่มีนิสัยคล้ายบิดา ถึงกับแค่นเสียงเยาะคำหนึ่ง

“เหอะ พูดเสียอย่างกับว่าพวกข้าคนรุ่นหลังไม่เคยสร้างผลงานให้ราชสำนักอย่างนั้นแหละ…”