บทที่ 1908 มุมปากของลู่ตงจ้านผุดรอยยิ้มประหลาด

ลู่ตงจ้านมองคุณชายสามเฉิงที่อยู่ด้านข้างด้วยสายตาสงบนิ่ง รอจนเสียงอึกทึกในท้องพระโรงค่อยๆ ซาลง จึงเอ่ยปากขึ้น

“ขอเชิญเฉิงไท่เป่าน้อยออกโจทย์ข้อที่สองเถิด”

เฉิงชู่ปี้หันขวับกลับมา มองลู่ตงจ้านที่แม้จะเพิ่งพ่ายแพ้ติดต่อกันถึงสามกระดานจนดูหงอยไปบ้าง ทว่าในแววตายังคงเปี่ยมล้นไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ที่ไม่ยอมจำนน