บทที่ 1909 หากเจ้ามีวิธีเช่นนั้นได้จริง ตัวข้าลู่ตงจ้านก็ยินยอมจะยอมแพ้แต่โดยดี

ทุกคนในที่นั้นต่างเห็นรอยยิ้มพิลึกบนใบหน้าของลู่ตงจ้านที่จนปัญญาจะหาหนทาง

"ฝ่าบาท กระหม่อมไร้หนทางแยกแยะจริงเท็จของสิงโตทองคำสองตัวนี้จริงๆ พ่ะย่ะค่ะ ทว่า นี่ไม่ได้หมายความว่าตัวข้าลู่ตงจ้านเป็นฝ่ายพ่ายแพ้"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่ซื่อหมินก็เลิกคิ้วมังกรขึ้น อดถามด้วยความฉงนไม่ได้