บทที่ 1915 จะพูดไร้สาระอะไรนักหนา ตกลงเจ้าชนะเจ้าสามเฉิงผู้นั้นหรือไม่

กระทั่งรถม้าค่อยๆ หยุดลงหน้าสถานพักแรมที่กรมพิธีการทูตจัดเตรียมไว้ให้คณะทูตทูฟาน ลู่ตงจ้านก็ยังคิดไม่ตก

ครั้นก้าวลงจากรถม้า เดินช้าๆ เข้าไปในสถานพักแรม เขาก็พบเข้ากับแม่ทัพองครักษ์จาซีผู้มีสีหน้าเขียวคล้ำและเปี่ยมด้วยจิตสังหาร

อีกฝ่ายกำลังยืนประจันหน้ากับชินหลิงที่มองตอบด้วยความโกรธเกรี้ยว ส่วนรองทูตอีกคนคือซางปู้จ๋า ปราชญ์ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังแห่งทูฟาน กำลังแทรกอยู่ตรงกลางระหว่างคนทั้งสอง คล้ายพยายามเกลี้ยกล่อมทั้งคู่อย่างยากลำบาก