บทที่ 1916 หรือว่าท่านลุงอยากได้ตัวบุรุษผู้โดดเด่นเหนือใครผู้นี้

ลู่ตงจ้านมองตามร่างของแม่ทัพจาซีที่สาวเท้าจากไปตาค้าง เขายกมือขึ้นหมายจะร้องเรียก ทว่าท้ายที่สุดก็ทำได้เพียงถอนหายใจยาวอย่างทดท้อ

ชินหลิงนั่งหน้าเขียวปั๊ดอยู่ข้างๆ พลางเอ่ยด้วยความเดือดดาล

"อาพา จาซีช่างไร้มารยาทยิ่งนัก ไม่ถามต้นสายปลายเหตุก็เอาแต่เอะอะโวยวายเช่นนี้"