บทที่ 1944 กล้าทรยศทูฟานของข้า เช่นนั้นเจ้ากับข้าก็ถือเป็นคนแปลกหน้าต่อกัน

“ข้าเป็นขุนนางภักดีของทูฟานหรือไม่ ยังไม่ถึงคราวให้ขุนพลคุ้มกันกระจอกๆ อย่างเจ้ามาตัดสิน!”

“ลู่ตงจ้าน เจ้ารู้ตัวหรือไม่ว่ากำลังพูดจาอะไรออกมา!”

จาซีคิดไม่ถึงเลยว่าลู่ตงจ้านยังมีหน้ามาตอกกลับตนเอง จึงเดือดดาลขึ้นมาทันควัน