บทที่ 1945 ถึงเวลาที่หนีหม่าต้องลงมือแสดงฝีมือ

เมื่อขบวนของลู่ตงจ้านเดินทางมาถึงหน้าสถานพักแรมที่กรมพิธีการทูตจัดไว้ให้แก่คณะทูตทูฟาน

ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อใด ทหารคุ้มกันที่นี่ถึงได้เพิ่มจำนวนขึ้นอีกหลายเท่าตัว ลำพังเพียงทหารที่ยืนเฝ้าหน้าประตูก็ปาเข้าไปยี่สิบนายแล้ว

ตามแนวกำแพงของสถานพักแรมแทบจะเรียกว่าสามก้าวหนึ่งด่าน ห้าก้าวหนึ่งป้อม ลู่ตงจ้านก้าวลงจากรถม้า ยังไม่ทันได้อ้าปาก นายทหารต้าถังผู้คุมกำลังอารักขาแถบนี้ก็ก้าวขึ้นมาประสานมือคารวะ