บทที่ 1946 ชินหลิง เจ้าต้องรู้ไว้นะ ว่าพวกเราทำไปเพื่อตัวเจ้าเอง

ลู่ตงจ้านมองคนที่นั่งอยู่เบื้องหน้าตน ซึ่งกำลังยกมือปาดดวงตาแดงก่ำ พลางเอ่ยเล่าเหตุการณ์ที่พานพบในช่วงนี้ด้วยน้ำเสียงรันทดใจอย่างยิ่ง

“นับแต่ท่านอัครมหาเสนาบดีเจรจาสู่ขอไม่สำเร็จ เหล่าท่านแม่ทัพเห็นว่าท่านลู่ไม่เพียงแต่ไม่สำนึกตน หากแต่ยังสวมใส่เสื้อผ้าอาภรณ์ของคนถังอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน คบค้าสมาคมกับเหล่าขุนนางราชสำนักถัง ร่ำสุราเคล้างานเลี้ยงมิได้ขาด”

“พวกเขาคิดว่า ท่านอัครมหาเสนาบดีกังวลว่าเมื่อกลับทูฟานแล้วจะถูกองค์ราชาตำหนิเรื่องสู่ขอไม่สำเร็จ จึงเกิดใจคิดอยากรั้งอยู่ต้าถังขึ้นมาอย่างชัดเจนขอรับ”