บทที่ 1948 ดังนั้น พวกเราจำต้องลงมือกับลู่ตงจ้านในคืนนี้

“ท่านอัครมหาเสนาบดี ท่านอัครมหาเสนาบดี เกิดเรื่องใหญ่แล้วขอรับ! คุณชายกลับมาแล้ว แต่ถูกท่านแม่ทัพจาซีทุบตีเอา…”

ยามนี้ ลู่ตงจ้านที่ยังไม่เข้านอน นั่งอยู่ภายในห้องด้วยความกลัดกลุ้มกังวล พลันได้ยินเสียงตะโกนโหวกเหวกดังมาจากนอกเรือน

หลังจากชะงักไปครู่หนึ่ง เขาก็สปริงตัวลุกขึ้นทันที พุ่งออกจากห้องไปด้วยฝีเท้าคล่องแคล่วเกินวัย