บทที่ 1949 จงใจเชิญอัครมหาเสนาบดีไปอยู่ร่วมกับรองทูตชินหลิง

ยามนี้ ชินหลิงบุตรชายหัวแก้วหัวแหวนกลายเป็นนักโทษไปเสียแล้ว สมาชิกคณะทูตเกือบร้อยชีวิต รวมทั้งทหารคุ้มกันอีกเกือบร้อยนาย เกรงว่าตนคงไม่อาจสั่งการผู้ใดได้อีก

ส่วนคนที่พอจะไว้เนื้อเชื่อใจได้ ก็มีเพียงคนสนิทข้างกายไม่กี่คนเท่านั้น

กระทั่งถุนหมี่ ซางปู้จ๋าสหายสนิทก็ยังแปรพักตร์ไปอยู่ฝ่ายตรงข้าม ทำให้ตนตกอยู่ในสภาพโดดเดี่ยวไร้กำลังหนุนหลังอย่างแท้จริง