บทที่ 1950 หลงจู๊หนีหม่ามาไม่ได้ ให้ผู้น้อยนำสิ่งนี้มาส่งให้ขอรับ

ครั้นลู่ตงจ้านมาถึงลานเรือนของจาซี อยู่ห่างจากห้องที่ใช้คุมขังเพียงไม่กี่ก้าว

ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกว่ามีชายฉกรรจ์หลายคนพุ่งเข้ามารวบแขนทั้งสองข้างไว้ จากนั้นมือใหญ่ข้างหนึ่งที่กำก้อนผ้าไว้ก็ยัดเข้ามาในปากเขาอย่างแรง

การถูกจู่โจมกะทันหันทำให้ลู่ตงจ้านมึนงงไปหมด ตาเบิกกว้าง หันขวับกลับไปมองข้างหลังด้วยความโกรธแค้น