บทที่ 1976 ชาตินี้ ตาแก่อย่างข้าไม่คิดจะกลับไปกวนจงอีกแล้ว

คุณชายสามเฉิงมองสีหน้าบูดบึ้งของหลี่ซื่อหมินแล้วก็รู้ว่า เวลาแบบนี้คุยกับชายวัยทองอารมณ์ร้ายด้วยเหตุผลไม่ได้แน่

จึงได้แต่พยักหน้ารับอย่างว่าง่าย แสร้งทำหน้าจริงจังกระตือรือร้น

“ท่านลุงสั่งมา หลานไหนเลยจะกล้าขัด คราวหน้าหากหลานทำของดีๆ อะไรออกมาใหม่ ย่อมนำมามอบให้ท่านลุงแน่นอนขอรับ”