บทที่ 1977 กษัตริย์ทูฟานผู้ยังหนุ่มแน่นและอยากแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์อีกสักครั้ง

เรื่องนี้ทำให้ซงจ้านกานปู้หงุดหงิดใจเป็นอย่างยิ่ง อย่างไรเขาก็บรรลุนิติภาวะแล้ว สุขุมรอบคอบขึ้นไม่น้อย กระทั่งลูกก็มีแล้วด้วยซ้ำ

ทว่าท่านอาลุ่นเคอเอ่อร์กับอัครมหาเสนาบดีซ่างหนังกลับยังมองว่าเขาเป็นเด็กน้อย คิดเสมอว่ากิจการบ้านเมืองของทูฟานควรต้องปรึกษาหารือร่วมกัน ไม่ควรให้ซันโปอย่างเขาตัดสินใจเด็ดขาดแต่เพียงผู้เดียว

ซงจ้านกานปู้ที่จำต้องก้าวเข้าสู่วังวนแห่งการแก่งแย่งอำนาจด้วยตนเองตั้งแต่อายุสิบสองปีย่อมรู้สึกอึดอัดขัดใจยิ่งนัก