บทที่ 2014 นับเป็นของวิเศษที่เปี่ยมด้วยเทคโนโลยีขั้นสูงแล้ว

เมื่อเห็นสีหน้าของพี่ชู่ปี้เปลี่ยนไปฉับพลัน ทำท่าเหมือนกำลังจะร่ายยาวประจานประวัติศาสตร์ดำมืดของตนอีกรอบ ท่านอ๋องอู๋ผู้ไม่อยากเอาหน้าไปขายท่ามกลางสายตาธารกำนัลก็ยอมศิโรราบในทันที

แทบอยากจะโผบินดั่งนกนางแอ่นคืนรัง พุ่งเข้าไปอุดปากพี่ชู่ปี้ให้สนิทมิให้เอ่ยคำใดออกมาได้อีก

"หยุดๆ พอก่อน น้องรู้ตัวว่าผิดแล้ว เป็นน้องที่พลั้งปากไปเอง พี่ชู่ปี้โปรดอย่าได้ถือโทษเลย มาๆ น้องช่วยเคาะประตูให้"