บทที่ 2015 เหตุใดลูกๆ ของข้า ถึงได้ซุกซนมีชีวิตชีวากันถึงเพียงนี้

คุณชายสามเฉิงมองดูหมอนี่แล้วก็อดไม่ได้ที่จะเสนอแนะขึ้นมา

"เอาอย่างนี้ไหมเล่า เจ้าแวะกลับลั่วหยางสักรอบ เอาของวิเศษชิ้นนี้ไปให้ท่านพ่อของเจ้าเบิกเนตรดู"

พอคำนี้หลุดออกมา ตาของหลี่เค่อก็เป็นประกายขึ้นมาทันที ทว่าครู่เดียวก็ดึงสติกลับมาได้