บทที่ 2088 นอกเมืองเจี้ยนชวน เหล่าทหารทาสทูฟานผู้วิตกหวั่นเกรง

เจียชั่วคุรุมองคุณชายสามเฉิงด้วยสีหน้างงเป็นไก่ตาแตก หากมิใช่เพราะหวาดกลัวในวิชาอาคมอันแก่กล้าของท่านเซียนเฉิงผู้นี้

ประกอบกับหลังจากพ่ายแพ้ยับเยิน ยามเผชิญหน้ากับท่านเซียนเฉิง เจียชั่วคุรุก็มักจะเกิดความรู้สึกอับอายขายหน้าเหมือนตนเองต่ำต้อยกว่าอีกฝ่ายอยู่รุ่นหนึ่งเสมอ

มิเช่นนั้นคงได้เอ่ยปากถามไปแล้วว่า ท่านเซียนเฉิง ท่านตื่นนอนสร่างขี้ตาดีแล้วหรือยัง?