บทที่ 2089 ขอเพียงอยู่ในแดนต้าถัง ก็สามารถเป็นราษฎรอิสระได้งั้นหรือ

สายตาของเจียชั่วคุรุกวาดมองไปทั่วผืนดินนอกค่ายเชลยศึกแห่งนี้ มองดูพื้นที่ซึ่งเดิมทีมีคนยืนอยู่แน่นขนัด

ในบรรดาเชลยศึกหลายพันคนเหล่านั้น มีไม่น้อยที่ก้มกราบลงคารวะแล้ว ทว่ายังมีบางส่วนที่ดูลังเลใจ

เจียชั่วคุรุอดขมวดคิ้วไม่ได้ จังหวะนั้นเอง พลันมีเสียงตวาดแหวลอยแว่วมาจากที่ไม่ไกล