บทที่ 2116 ก็เพราะเจ้าตัวนั้— แค่ก ลูกเขยผู้นั้นมิใช่หรือ

ชัยชนะครั้งใหญ่นี้ทำให้ทั่วทั้งอาณาจักรทู่กู่หุนต่างโห่ร้องด้วยความยินดี ยามได้ยินว่ากองทัพหลักของทูฟานถอยร่นกลับไปแล้ว

ส่วนกองทัพที่คอยระวังหลังก็พ่ายแพ้ยับเยินกลางทุ่ง ภายใต้การบัญชาการอันปราดเปรื่องของหลี่จี้ เสนาบดีกรมกลาโหมแห่งต้าถัง จนมีผู้ยอมจำนนนับไม่ถ้วน

เรื่องนี้ทำให้ราชาทู่กู่หุนที่เดิมทีเอาแต่ขดตัวอยู่ในวังหลวง วันๆ ได้แต่กอดขาแม่นางน้อยหน้าตาหมดจดพลางตัวสั่นงันงก กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง