บทที่ 2199 ยามมีเรื่องดีเรียกพี่สามเฉิง ยามมีเรื่องร้ายเรียกพี่สาม

เรื่องฉายาโอรสสวรรค์ตระเวนหาข้าวกินนั้น หลี่ซื่อหมินหน้าหนาขึ้นทุกวัน ไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรแล้ว

ขอเพียงกวนจงขาดแคลนเสบียงแม้แต่น้อย ก็สะบัดก้นเผ่นแนบทันที จากไปอย่างเฉียบขาดไม่นึกอาลัยอาวรณ์สักนิด

สรุปสั้นๆ แค่ประโยคเดียว พวกเจ้าเหล่าขุนนางไม่อยากย้ายเมืองหลวงนักใช่ไหม เช่นนั้นเราก็จะพาพวกเจ้าเร่ร่อนขอทาน ถุย ไปตระเวนหาข้าวกินด้วยกันเสียเลย