บทที่ 2206 พูดน้อยแต่ทำไว ดูมีระดับกว่าคำว่า 'ข้าก็เหมือนกัน' ตั้งเยอะ

ก่าเอ่อร์ตงจ้านมองตามร่างสูงใหญ่ของเฉิงชู่ปี้ที่ก้าวยาวๆ มุ่งหน้าไปยังตำหนักเหวินเฉิง รอยยิ้มบนใบหน้าค่อยๆ จางหายไป

สิ่งที่เหลืออยู่มีเพียงความจนใจและทอดถอนใจ นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าเจ้าหนุ่มที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมและแผนการชั่วร้ายเต็มพุงผู้นี้ จะกลายมาเป็นผู้ขุดหลุมฝังอาณาจักรทูฟาน เจ้าแห่งที่ราบสูง และสองพ่อลูกซงจ้านกานปู้ ยอดคนผู้ยิ่งใหญ่ที่ตนเคยมองว่าจะต้องรวมที่ราบสูงเป็นหนึ่งเดียวได้อย่างแน่นอน

กลับต้องมาอกแตกตายทั้งเป็นเพราะน้ำมือของเฉิงชู่ปี้ผู้นี้ จุดจบช่างชวนให้เวทนายิ่งนัก