บทที่ 2207 พี่ชู่ปี้ยังชี้แนะท่าร่ายรำขององค์ชายด้วยตัวเอง

หลี่ซื่อหมินกวาดสายตามองสำรวจลูกชายแท้ๆ ตั้งแต่หัวจรดเท้า แกล้งทำเป็นมองข้ามรอบเอวที่ดูเหมือนจะหนาขึ้นมาอีกชั้นหนึ่ง

อดทอดถอนใจออกมาไม่ได้ "เค่อเอ๋อร์ คราวนี้ลำบากเจ้าจริงๆ"

"ได้ยินมาว่าบนที่ราบสูงนั่น ทั้งขนบธรรมเนียมและอาหารการกินล้วนผิดแผกไปจากจงหยวน เจ้าไปอยู่ที่นั่นคงต้องทนทุกข์ไม่น้อยเลยสิ…"