บทที่ 2295 หากไม่มีฝีมือแล้วเอาแต่วุ่นวายไปวันๆ เราจะฟาดมันให้ตาย

ฮองเฮาจั่งซุนมองดูสามีที่เดี๋ยวทำหน้าเคร่งขรึมจริงจัง เดี๋ยวก็ยิ้มแย้มแจ่มใส พริบตาเดียวก็เปลี่ยนเป็นตื่นตะลึงอย่างยิ่ง ในใจก็ยิ่งทวีความอยากรู้อยากเห็น

หลี่ซื่อหมินหัวเราะหึๆ อยู่หลายเสียง จากนั้นจึงยื่นฎีกาลับที่เขียนจนเต็มแผ่นกระดาษนั้นไปตรงหน้ากวนอินเป่ยแล้วตรัส

“ลูกเขยเราคนนี้เชิงกวีล้ำเลิศนัก แต่ฝีมือเชิงกวีของเขาน่ะนะ ถ้าไม่ได้แขวะใครก็ไม่คิดจะเอาออกมาอวดเลยจริงๆ”