บทที่ 2296 ไม่อยากได้ยินคำว่าโอรสสวรรค์ตระเวนหาข้าวกินหรือฮ่องเต้ควบม้าอีกแล้ว

"แต่ก็นั่นแหละ มันสมกับนิสัยของเจ้าเด็กนี่จริงๆ"

หลี่ซื่อหมินพยักหน้าเห็นพ้องอย่างยิ่ง ทว่าบนใบหน้ากลับเปี่ยมล้นไปด้วยความชื่นชมระคนเอ็นดู

อดไม่ได้ที่จะนึกถึงยามที่ตนเผชิญเรื่องยากลำบากคราใด แล้วเรียกเจ้าเด็กนี่มาช่วยออกอุบายเสนอแนะ