บทที่ 2297 องค์ชายทรงเห็นเจตนาดีของจ้านโหมว กลายเป็นความขลาดกลัวตายไปเสียแล้ว

“ที่เสด็จพ่อตรัสมาถูกต้องแล้ว ลูกเองก็คิดเช่นนี้” หลี่ซื่อหมินเอ่ยสนับสนุนอย่างจริงจัง

ในเมื่อตัวเขาเองก็เคยโดนมาแล้ว จะทำอย่างไรได้ หากว่ากันด้วยเรื่องฝีปากเพียวๆ หลี่ซื่อหมินรู้สึกว่าต่อให้นับคนช่างพูดช่างเจรจาทั่วทั้งต้าถัง

ก็คงไม่มีใครเอาชนะเจ้าเด็กนั่นได้จริงๆ ลองนึกถึงขงหยง หรือจะเป็นจางเสวียนซู่ดูสิ คนไหนบ้างไม่ใช่ยอดนักด่าที่ผ่านศึกมาอย่างโชกโชน