บทที่ 2301 หยุด หยุด พี่ชู่ปี้ ท่านไม่ต้องพูดแล้ว ข้าเข้าใจ

"บาดเจ็บสาหัส? ช่วยคนก่อน!" เฉิงชู่ปี้ตกใจ วางพู่กันในมือลงทันทีแล้วรีบสาวเท้าออกไปนอกห้อง

เพียงครู่เดียว เขาก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งกำลังหามแผ่นประตูเปื้อนเลือดเข้ามาอย่างเร่งร้อน

บนแผ่นประตูนั้น ชายชราผู้หนึ่งนอนแน่นิ่ง ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด กำลังหายใจรวยรินอยู่ และเขาก็คือสวี่จิ้งจงนั่นเอง