บทที่ 2302 เฉิงไท่เป่าน้อยกำลังรักษาท่านพ่อ ไฉนถึงได้ร่ายรำเพลงขวานขึ้นมาเล่า

พวกหลี่เค่อยืนอยู่หน้าประตูเรือนนั้น เสียงเลื่อยของยังคงแว่วดังออกมาเป็นระยะ

หากเป็นคนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว คงนึกว่าข้างในมีช่างไม้ฝีมือเอกกำลังง่วนกับงานอยู่เป็นแน่

และในตอนนั้นเอง จู่ๆ หลี่เค่อก็ได้ยินเสียงแหลมสูงปนสะอื้นของสตรีดังขึ้นมาจากที่ไกลๆ