บทที่ 2437 ยายแก่คนนั้น แค่ก ท่านย่าน้อยของเจ้าคิดจะเล่นงานข้า

เฉิงชู่ปี้ได้ยินดังนั้น แม้จะรู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์อยู่บ้าง แต่เมื่อนึกถึงว่าหญิงชราผู้นั้นก็อายุปาเข้าไปเจ็ดสิบกว่าแล้ว

ช่างเถอะๆ หาเรื่องใส่ตัวแท้ๆ เกิดไปมีปากเสียงต่อหน้าเข้าจริงๆ แล้วยายเฒ่าคนนี้ดันเลียนแบบอดีตรองจานซื่อแห่งตำหนักบูรพาอย่างจางเสวียนซู่ ทิ้งตัวนอนแผ่ลงกับพื้นแกล้งเจ็บเพื่อตบทรัพย์ขึ้นมาล่ะก็

ต่อให้เขามีปากทั่วทั้งตัวก็คงอธิบายไม่รอด ยิ่งไปกว่านั้น การเคารพคนชราเอ็นดูเด็กก็เป็นจริยธรรมอันดีงามของสังคม เขาเองก็ไม่มีความจำเป็นต้องไปฝืนธรรมชาติ