บทที่ 2438 หวังฟางอี้ผู้ทำงานส่งตัวเองเรียนในวิทยาลัยสกุลเฉิง

หลี่เค่อได้ยินสรรพนาม ‘ยายแก่’ ถึงกับมุมปากกระตุกโดยไม่รู้ตัว ต้องรีบปรับสีหน้าให้กลับมาสำรวม อย่างไรเสียอีกฝ่ายก็เป็นผู้ใหญ่ของตน จะพลอยผสมโรงตามน้ำไปกับพี่สามเฉิงไม่ได้

ขำก็ส่วนขำ แต่เรื่องจริงจังไม่อาจละเลย หลี่เค่อขมวดคิ้วแล้วพึมพำด้วยความกลัดกลุ้ม

“ท่านย่าใหญ่ของข้าผู้นั้นนิสัยพิลึกคน แถมยังเจ้าคิดเจ้าแค้น เดิมทีนางมีลูกสาวอยู่คนหนึ่ง ทว่าสิ้นใจไปตั้งแต่ปลายราชวงศ์สุยแล้ว