บทที่ 2503 ดูเหมือนจะยิ่งกว่าน้องชายแท้ๆ เสียอีก ราวกับเป็นคนในครอบครัวเดียวกันมากกว่าเสียด้วยซ้ำ

จั่งซุนอู๋จี้มองดูเงาร่างที่ยืนอยู่บนขั้นบันไดหน้าตำหนักเจินกวน มุมปากผุดรอยยิ้มอันสงบนิ่งและสุขุม

เหล่าขุนนางฝ่ายบุ๋นและบู๊คนอื่นๆ ต่างซาบซึ้งและยินดีที่ได้เห็นพ่อลูกแห่งราชวงศ์กลับมาพบหน้ากันหลังจากจากกันไปนาน ซึ่งกิริยาและสีหน้าของเขาก็ไม่ได้มีพิรุธแม้แต่น้อย

หางตาของเขาชำเลืองมองไปยังกลุ่มเชื้อพระวงศ์ที่อยู่ด้านข้าง จั่งซุนอู๋จี้เห็นหลี่จื้อ จิ้นอ๋องที่เพิ่งแต่งงานได้ไม่นาน