บทที่ 2502 เด็กคนนี้ เสียมารยาทเช่นนี้ ไม่กลัวเหล่าขุนนางหัวเราะเยาะหรืออย่างไร

เฉิงชู่ปี้กับหลี่เค่อมาถึงทิศตะวันออกของนครลั่วหยางตั้งแต่เช้าตรู่ ทั้งสองควบม้าทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว

พวกเขาขี่ม้าผ่านกลุ่มเหล่าพระญาติที่ฝ่าบาททรงส่งมารอรับเสด็จซึ่งปักหลักอยู่ห่างออกไปสิบลี้ ก่อนจะควบม้าต่อไปอีกสิบกว่าลี้

จนกระทั่งเห็นขบวนเสด็จขนาดใหญ่กำลังเคลื่อนเข้ามาอย่างช้าๆ เฉิงชู่ปี้จึงดึงบังเหียนให้ม้าหยุด แล้วหันไปยิ้มกับหลี่เค่อ