บทที่ 2544 ไม่ เสด็จพ่อปาเบี้ยว โดนแสกหน้าข้าเต็มๆ

โอรสสวรรค์แห่งต้าถังขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน เลิกชายเสื้อถกแขนเสื้อ สาวเท้ายาววิ่งฉิวไล่กวดตามหลังกลุ่มคนกลุ่มใหญ่ไปอย่างรวดเร็ว

เสียงคำรามกึกก้องดั่งพญาราชสีห์คลุ้มคลั่ง ฝีเท้าอันว่องไวปราดเปรียวนี้ ช่างแตกต่างจากสภาพเดินโซซัดโซเซก่อนได้รับการนวดทุยหนาอย่างสิ้นเชิง

หลี่ซื่อหมินลืมลูกชายแท้ๆ ที่เพิ่งโดนไม้กวาดซัดเข้ากบาลจนต้องนั่งยองๆ หน้าตาอมทุกข์อยู่ตรงนั้นไปจนหมดสิ้น