บทที่ 2545 จะนินทาเสด็จพ่อของข้า ก็ไม่รู้จักหลบๆ ซ่อนๆ เสียบ้าง

คุณชายสามเฉิงพุ่งหลาวดำดิ่งลงไปในสระจิ่วโจวฉืออย่างงดงาม ว่ายดำน้ำไปได้ระยะหนึ่งจึงค่อยโผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมา เห็นพวกจ้าวคุนยืนเซ่ออยู่ริมตลิ่ง

เขาอดลอบโล่งอกไม่ได้ แต่ว่า ตัวเขาควรจะว่ายหนีไปให้ไกลต่อ หรือว่าจะว่ายกลับขึ้นเกาะไปยอมอ่อนข้อให้ท่านพ่อตาที่ไม่สนคุณธรรมยุทธ์ผู้นั้นดีเล่า

ในจังหวะที่กำลังสับสนลังเลอยู่นั้น คุณชายสามเฉิงก็ได้ยินเสียงตะโกนก้องจนแก้วหูแทบแตก