บทที่ 2564 ตื่นเถิดท่านเสวียนเช่อ เสียงกรนของท่านนี้มาเร็วไปแถมยังเสแสร้งเกินไปหน่อยแล้ว

หวังเสวียนเช่อมองดูตัวปัญหาทั้งสองตัว… เอ๊ยไม่ใช่ สองท่านนี้ด้วยสีหน้างงเป็นไก่ตาแตก ในแวดวงขุนนางฝ่ายบุ๋นแห่งต้าถัง ทั้งสองนับว่ามีชื่อเสียงฉาวโฉ่เลื่องลือระบือไกลยิ่งนัก

จู่ๆ กลับโผล่มาอยู่ตรงหน้าอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ซ้ำยังส่งยิ้มอย่างสนิทสนมคุ้นเคยมาให้อีก

หวังเสวียนเช่องงงวยไปหมด สมองมึนตึบจนไม่รู้ว่าตนเองเอ่ยปากทักทายปราศรัยกับอีกฝ่ายไปได้อย่างไร