บทที่ 2565 ปล่อยให้ลูกธนูบินไปก่อน ให้พ่อเจ้าตั้งหลักดูเชิงไปก่อน…

เฉิงชู่ปี้มองดูหวังเสวียนเช่อที่ตัวอ่อนปวกเปียกราวกับปลาเค็มถูกหามขึ้นรถม้า พลางฟังคำบอกเล่าของหลงจู๊ใหญ่ฉินไปด้วย

จนเขาแทบจะอดสบถแซวไม่ได้ ปากของหมอนี่ทาสีมงคลกาลกิณีมาหรือไรกัน

ดูเหมือนว่าหวังเสวียนเช่อผู้พิชิตแคว้นได้ด้วยตัวคนเดียวผู้นี้ ในอีกห้วงเวลาหนึ่งของประวัติศาสตร์ก็แทบไม่ได้เลื่อนตำแหน่งไปตลอดชีวิตจริงๆ