บทที่ 2631 ขอเพียงสังหารคนในตำหนักเฟิงหลินจนสิ้น พวกเราแม้ตายก็นอนตายตาหลับ

“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ เช่นนั้นก็ลำบากผู้ดูแลเซียวแล้ว”

ได้ยินเช่นนี้ อวี๋จื้อหนิงก็พยักหน้าน้อยๆ พลางแย้มยิ้ม ดูท่าผู้ดูแลเซียวผู้นี้จะมีความรับผิดชอบไม่เบา

ผู้ดูแลเซียวชำเลืองมองประตูกำแพงวังที่กำลังค่อยๆ ปิดลง อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามขึ้นมา