บทที่ 2694 ผู้อาวุโสโกรธจัดจนสิ้นท่า ถึงขั้นคิดจะเผาวังหลวงเชียวหรือ…

แกนกลางทางทิศใต้ของพระราชวังหันหน้าตรงกับช่องเขาหลงเหมินอีเชว่ ทำให้ประตูด้านทิศใต้ของเขตพระราชฐานและวังหลวงตั้งประจันหน้ากับหลงเหมินและอีเชว่อย่างพอดิบพอดี

การวางผังวังหลวงไว้ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือซึ่งมีภูมิประเทศสูงที่สุดในเมืองหลวง เปรียบเสมือนการสถิตอยู่ ณ ใจกลางฟากฟ้าของดาวเหนือ ด้วยเหตุนี้วังหลวงลั่วหยางจึงได้ชื่อว่า "พระราชวังจื่อเวย"

สะพานเทียนจินถูกทำลายจากภัยสงครามมานับครั้งไม่ถ้วน และก็ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่หลายหนเช่นกัน