บทที่ 2695 หน้าซากปรักหักพัง หลั่งน้ำตาชักดาบฟันลูกเขยรัก

“น้องชายหลี่เสียน และหลงจู๊ทั้งสองท่าน ข้าเฉิงผู้นี้รอพวกท่านอยู่นานแล้ว…”

“ผู้น้อยคารวะคุณชายสาม ไม่นึกเลยว่าคุณชายสามจะอยู่ในลั่วหยางจริงๆ ขอรับ”

หลี่เสียนรีบประสานมือคารวะอย่างนอบน้อม บนใบหน้าเปี่ยมล้นด้วยความยินดีระคนประหลาดใจ