บทที่ 270 เหตุใดพระอาการบาดเจ็บที่ขาขององค์รัชทายาทจึงยังไม่หายดี

หนิงจงเบิกตากว้าง มองหลี่เฉิงเฉียนที่กำลังโยกศีรษะท่องบทกวีด้วยท่าทางออกรสออกชาติด้วยความไม่อยากจะเชื่อสายตา

เขารู้สึกมึนงงไปหมด ผ่านไปครู่ใหญ่จึงเอ่ยถามขึ้นมา “นี่… นี่คือฝีมือของเฉิงชู่ปี้ บุตรชายคนที่สามของแม่ทัพใหญ่เฉิงจริงหรือขอรับ”

ไอ้คุณชายสามเฉิงที่พอไม่สบอารมณ์ก็ชอบถลึงตาใส่คนอื่น เข้ามาในตำหนักบูรพาได้ไม่กี่วันก็หลอกล่อพารัชทายาทหนีเที่ยวออกจากวังคนนั้นน่ะนะ?