บทที่ 272 คุณชายเฉิง เปิ่นกงตากลมหนาวอยู่ที่จิ้นหยาง เจ้ากลับสบายดีเหลือเกิน

เฉิงชู่ปี้อึ้งไปพักใหญ่กว่าจะตั้งสติได้ "ท่านผู้เฒ่าหู ความหมายของท่านคือ… ที่บ้านท่านเปิดโรงหมออยู่หรือ?"

ท่านหูปั๋วซื่อพยักหน้าพลางยิ้มอย่างภาคภูมิ

"ถูกต้องแล้ว ข้ามีบุตรชายสองคน คนเล็กเปิดโรงหมออยู่ที่ลั่วหยาง ส่วนคนโตดูแลกิจการสืบทอดประจำตระกูล"