บทที่ 277 ชาติก่อนทำกรรมอะไรไว้กันแน่ ถึงต้องมาตกอยู่ในเงื้อมมือของคุณชายสามบ้านข้า

องค์ชายรัชทายาทหลี่เฉิงเฉียนเสด็จกลับนครฉางอานแล้ว เฉิงชู่ปี้ในฐานะรองผู้บังคับการกองกำลังฝ่ายซ้ายประจำตำหนักบูรพาก็ต้องเข้าเวรติดกันหลายวัน

ตลอดหลายวันมานี้เขาขลุกตัวอยู่ในตำหนักบูรพา นั่งโม้เรื่องสัพเพเหระกับหลี่เฉิงเฉียนซึ่งทำได้เพียงเอนกายอยู่บนตั่งเตียง พลางฟังองค์รัชทายาทผู้ช่างจ้อเล่าเรื่องราวจากการเดินทางไกลครั้งนี้

กระทั่งวันที่สาม ในที่สุดก็ถึงคิวเวรพักของเฉิงชู่ปี้ ทว่านับแต่ตัดสินใจแล้วว่าจะเป็น 'ทางหนีทีไล่' ให้หลี่เฉิงเฉียน เฉิงชู่ปี้ก็รู้สึกว่าตนจะมัวใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยอยู่ที่จวนไม่ได้อีกต่อไป เขาควรต้องกระตือรือร้นขึ้นมาบ้าง และรับผิดชอบหน้าที่ในฐานะแพทย์หลวงให้สมฐานะเสียที