บทที่ 276 ถึงฟ้าจะถล่มลงมา ก็มีท่านพ่อแท้ๆ คอยค้ำไว้ จะกลัวบ้าอะไร

“อาการขององค์ชายรัชทายาทไม่สู้ดีนัก ขาก็ยังเป็นเช่นเดิมขอรับ” เฉิงชู่ปี้เอ่ยพลางถอนหายใจออกมา

“ทว่าดูท่าฝ่าบาทกับฮองเฮาจะทรงให้ความสำคัญกับเรื่องมงคลสมรสขององค์ชายรัชทายาทมาก่อน”

เฉิงเหย่าจินพยักหน้าอย่างไม่แสดงความเห็นชัดเจน “นั่นก็ถูกแล้ว ขาของรัชทายาทไม่หาย ก็ให้พักรักษาตัวไปอีกหน่อยก็พอ”