บทที่ 2782 อื้ม… เช่นนั้นก็เอาผ้านวมมาให้ข้าสักผืนด้วย

"เจ้าสามเฉิง เจ้าเด็กนี่ยังยืนเหม่ออะไรอยู่ ทำไมยังไม่รีบขึ้นมา…"

หลังจากหลี่ซื่อหมินก้าวขึ้นไปบนกระเช้า หันกลับมาเห็นคุณชายสามเฉิงยังคงยืนเหลียวซ้ายแลขวาอยู่ไกลๆ จึงตวาดเรียกด้วยความหงุดหงิด

"ท่านพ่อตา รอลูกเขยประเดี๋ยว ขาดอุปกรณ์ขึ้นสวรรค์ไปอย่างหนึ่งยังไม่… มาแล้วๆ เฉิงฟา รีบส่งมาให้ข้า!"