บทที่ 2783 ท่านมหาเสนาบดีฟางผู้พยายามชดเชยความผิด

ไม่ไกลออกไปนัก อินทรีหนุ่มผู้สง่างามตัวหนึ่งกำลังกางปีกร่อนอยู่กลางเวหา แววตาอันดุดันทรนงกวาดมองไปทั่วผืนฟ้าและผืนดิน

ผืนฟ้านี้คือถิ่นของมัน ประหนึ่งมันคือผู้ปกครองสรรพชีวิตในแถบนี้ สายตาอันเฉียบคมสามารถมองเห็นต้นหญ้าต้นไม้ทุกต้น หรือแม้แต่หนูตัวเล็กๆ สักตัวที่อยู่เบื้องล่าง

ทว่าไม่ทันไร สายตาที่กำลังสอดส่ายก็พลันชะงักกึก…