บทที่ 2829 ไม่แน่ว่าเรายังไม่ทันถึงเกาโกวหลี เจ้าเด็กเฉิงสามคนนั้นอาจจะ…

ฮองเฮาจั่งซุนเหม่อมองหลี่เฉิงเฉียนตรงหน้า แม้แต่ตำราในมือร่วงหล่นลงพื้นก็ยังไม่รู้ตัว

พวงแก้มที่เดิมทีเปล่งปลั่งค่อยๆ เผือดขาว เมื่อเห็นมารดามีท่าทางเช่นนั้น หลี่เฉิงเฉียนจึงรีบเข้าไปประคองให้นางนั่งลงแล้วเอ่ยปลอบ

"เสด็จแม่ ลูกคิดว่าเสด็จพ่อน่าจะตรัสไปเพราะทรงกริ้วจัด ลูกจึงอยากให้เสด็จแม่ช่วยไปเกลี้ยกล่อมเสด็จพ่อสักเล็กน้อยพ่ะย่ะค่ะ