บทที่ 2830 จัดเตรียมไพร่พลและเรือรบก่อน ค่อยดูสถานการณ์คลี่คลายภัยสิ้นชาติของซิลลา

การประชุมขุนนางในวันรุ่งขึ้น บรรดาขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊ต่างพากันเอ่ยปากทัดทานอีกครั้ง มิให้ฝ่าบาทนำทัพออกศึกพิชิตโคกูรยอด้วยพระองค์เอง

ในตอนแรกหลี่ซื่อหมินยังพอมีความอดทนอธิบายอยู่บ้าง ทว่าพอเห็นเหล่าขุนนางคนสำคัญพวกนี้ทีละคนสองคนต่างยกเหตุผลมาอ้าง น้ำลายแตกฟองจ้อไม่หยุดหย่อน

ในใจก็ชักรำคาญ จึงสะบัดแขนเสื้อเดินหนีไปดื้อๆ เหมือนเมื่อวาน ทิ้งเหล่าขุนนางบุ๋นบู๊ให้ยืนเคว้งอยู่ตรงนั้นอีกตามเคย