บทที่ 2961 ปล่อยให้คุณชายสามเฉิงป่วนไปเถอะ พวกเราพักผ่อนกันให้เต็มที่

เสียงระเบิดกึกก้องสะท้านฟ้าสะเทือนดินดังขึ้นอีกระลอก ไล่ความง่วงงุนที่เพิ่งจะแล่นเข้าสู่สมองให้มลายหายไปจนหมดสิ้นในพริบตา

หลี่จิ้งสะดุ้งตกใจจนผุดลุกขึ้นมานั่ง ฟาดฝ่ามือลงบนเตียงด้วยความฉุนเฉียวสุดขีด ก่อนจะสบถด่าพึมพำแล้วสาวเท้าเดินออกไปนอกกระโจมใหญ่

ภาพที่เห็นคือเหล่าสหายศึกนับไม่ถ้วนต่างก็พากันมุดหัวออกมาจากกระโจมของตัวเองพร้อมกับเสียงก่นด่าพึมพำด้วยความหัวเสียเช่นเดียวกัน